Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من
Qəzəl 6124بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من
Qəzəl 6126می زند از گریه موج خوشدلی ابروی منآب چون شمشیر جوهر می شود در جوی من
Qəzəl 6128بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمنبه که دارم با دل خود خلوتی در انجمن
Qəzəl 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برونروی نورانی ز زیر ابر ماه آرد برون
Qəzəl 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برونزخم ناخن نغمه را از تار می آرد برون
Qəzəl 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برونحسن گیرا دام را از دانه می آرد برون
Qəzəl 6134جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برونجغد ازین ویرانه طاوس بهشت آمد برون
Qəzəl 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید بروناز تنور سرد هیهات است نان آید برون
Qəzəl 6141گوهر راز از دل بی تاب می آید برونگنج ازین ویرانه چون سیلاب می آید برون
Qəzəl 6142غم ز محنت خانه من شاد می آید برونسیل از ویرانه ام آباد می آید برون
Qəzəl 6143دشمن از غمخانه من شاد می آید برونسیل روشن زین خراب آباد می آید برون
Qəzəl 6147پای ما تا از گل تعمیر می آید برونجوی خون از پنجه تدبیر می آید برون
Qəzəl 6149راز عاشق از لب خاموش می آید بروندود زود از آتش خس پوش می آید برون
Qəzəl 6150تا به عزم صید آن بیباک میآید برونخون ز چشم حلقه فتراک میآید برون
Qəzəl 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببینگلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین
Qəzəl 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازینآبروی خود مبر در عرض مطلب بیش ازین
Qəzəl 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمیندر لباس لاله گردد جلوه گر گل بر زمین
Qəzəl 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمینشد ز آه من چراغ لاله روشن بر زمین
Qəzəl 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران
Qəzəl 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکانزبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان
Qəzəl 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟که دارد غمزه ای گیرنده تر از خون مظلومان
Qəzəl 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهانکه باشد از سبکباری پی این کاروان پنهان
Qəzəl 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن
Qəzəl 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن
Qəzəl 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن
Qəzəl 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن
Qəzəl 6214مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن
Qəzəl 6215چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن
Qəzəl 6217ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن