Qəzəl 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5778

از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5781

روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5798

با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5800

عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5802

خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5803

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5805

همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5811

آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5815

از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5817

دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5819

چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5820

کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5832

دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5841

از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفته‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5844

ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5849

خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کرده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5851

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5860

مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5865

تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5867

داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5870

ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5877

با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5879

گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5880

ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq