Qəzəl 3928

ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3932

جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3936

لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3942

کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3947

مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3957

ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3959

فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3967

به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3968

به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3974

اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3978

سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3979

چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3981

به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3991

به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3993

عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4004

ز دل خیال میانش به در نمی‌آیدز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4008

گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4016

زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4017

ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4021

لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq