Qəzəl 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4488

نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4493

بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4505

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4514

به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4516

بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4517

تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4537

هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4538

دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4543

خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4544

مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4545

فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4549

ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4551

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4572

اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4580

تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4589

نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4593

شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4594

ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq