Qəzəl 4198

از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4212

از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4226

یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4229

چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4231

کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4235

دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4241

غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4244

هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4245

هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4248

آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4253

رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4261

آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4263

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4267

وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4270

جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4273

از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4279

جان از وداع سبکتاز می شودلوح مزار، شهپر پرواز می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4283

از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4284

روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4291

تسکین دل به شور محبت نمی‌شوداین داغ، خوش‌نمک به قیامت نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4293

پایندگی به زور میسر نمی‌شودآب خضر نصیب سکندر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4294

بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شودرغبت به بوسه لب ساغر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4302

هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4309

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq