Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد
Qəzəl 3697سری که در ره او بی کلاه می گرددفلک سوار چو خورشید و ماه می گردد
Qəzəl 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد
Qəzəl 3700ملال در دل بی مدعا نمی گرددز گرد، آب گهر بی صفا نمی گردد
Qəzəl 3701ز می پرستی خود لاله برنمیگرددشب سیاه درونان سحر نمیگردد
Qəzəl 3702دل رمیده ملول از سفر نمیگرددفتاد هرکه به این راه برنمیگردد
Qəzəl 3703نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد
Qəzəl 3718جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد
Qəzəl 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد
Qəzəl 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارددل شکسته ما بی زیاد و کم دارد
Qəzəl 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد
Qəzəl 3741درین محیط چو غواص هرکه ته داردچو موج به که سر رشته را نگه دارد
Qəzəl 3742شراب روز دل لاله را سیه داردازین سخن مگذر سرسری که ته دارد
Qəzəl 3744شکفتگی ز می ناب تازگی داردنشاط در ره سیلاب تازگی دارد
Qəzəl 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد
Qəzəl 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد
Qəzəl 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد
Qəzəl 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Qəzəl 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Qəzəl 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Qəzəl 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Qəzəl 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Qəzəl 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد
Qəzəl 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد
Qəzəl 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Qəzəl 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Qəzəl 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Qəzəl 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Qəzəl 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟