Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شدگشت سی پاره دل هر که پریشان تو شد
Qəzəl 3431پیر گردیدی و کشت املت زرد نشدبوی کافور شنیدی و دلت سرد نشد
Qəzəl 3434چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟صدف ما گره خاطر دریا باشد
Qəzəl 3436شمع با مضطرب از دست حمایت باشدمرگ بهتر ز حیاتی که به منت باشد
Qəzəl 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشدگردش چرخ به کام دل مردان باشد
Qəzəl 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشدتحفه سوختگان مشت شراری باشد
Qəzəl 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد
Qəzəl 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
Qəzəl 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Qəzəl 3499داروی بیهشی از جام صفاتم دادندسرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند
Qəzəl 3504سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند
Qəzəl 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند
Qəzəl 3510نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند
Qəzəl 3518خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
Qəzəl 3519مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
Qəzəl 3520روشنانی که ز خورشید نظر می گیرندچشم نظارگیان را به گهر می گیرند
Qəzəl 3521عاشقانی که به تسلیم و رضا می باشندتا به گردن همه در آب بقا می باشند
Qəzəl 3529چشم خود خواجه اگر سیر به تدبیر کندبه ازان است که صد گرسنه را سیر کند
Qəzəl 3530هر دلی را که محبت صدف راز کندزخمش از تیغ محال است دهن باز کند
Qəzəl 3541دست تاک از اثر نشأه صهباست بلنداین رگ ابر ز سرچشمه میناست بلند
Qəzəl 3542رتبه خط تو بالغ نظران می دانندقدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
Qəzəl 3543یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند
Qəzəl 3560یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بودشب من موی تو و روز خوشم روی تو بود
Qəzəl 3562هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بودهر گل تازه که چیدیم نچیدن به بود
Qəzəl 3564باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود
Qəzəl 3565لب لعل تو همان تلخ زبان است که بوددر نگین تو همان زهر نهان است که بود
Qəzəl 3573نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود
Qəzəl 3578عارف از راه به سجاده تقوی نرودتیغ بر کف به سر منبر دعوی نرود
Qəzəl 3580رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسودبلبل از ناله فرو بست لب و گل آسود
Qəzəl 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود