Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد
Qəzəl 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر داردگره افزون خورد آن رشته که گوهر دارد
Qəzəl 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد
Qəzəl 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارددر نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد
Qəzəl 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد
Qəzəl 3310دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟کشتی نوح چه اندیشه ز طوفان دارد؟
Qəzəl 3316هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد
Qəzəl 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Qəzəl 3343کعبه از کوی تو لبیکزنان میگذردزمزم از خاک درت اشکفشان میگذرد
Qəzəl 3346خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرددر حضر فکر سرانجام سفر باید کرد
Qəzəl 3353رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد
Qəzəl 3360برق را در نظر آور به خس و خار چه کردتا بدانی که به من شعله دیدار چه کرد
Qəzəl 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Qəzəl 3367در چمن جلوهگر آن قامت رعنا میکردناله فاخته را سرو دو بالا میکرد
Qəzəl 3369از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Qəzəl 3370چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Qəzəl 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Qəzəl 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Qəzəl 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Qəzəl 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Qəzəl 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Qəzəl 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Qəzəl 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Qəzəl 3407می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
Qəzəl 3409زنگ غفلت ز دل من نگران میخیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران میخیزد
Qəzəl 3411عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Qəzəl 3412زین سعادت که ز بال و پر ما میریزداستخوانبندی اقبال هما میریزد
Qəzəl 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد
Qəzəl 3425خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد