Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Qəzəl 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qəzəl 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
Qəzəl 991هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست
Qəzəl 992حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست
Qəzəl 999چار دیوار قفس عشرت سرای ما بس استشهربند دام باغ دلگشای ما بس است
Qəzəl 1005مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است
Qəzəl 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است
Qəzəl 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است
Qəzəl 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل استآب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است
Qəzəl 1020این ز همت خالی و آن از طبع پر می شوددست عالی زین سبب بهتر ز دست سافل است
Qəzəl 1037خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل استدامن گل را به دست خار دیدن مشکل است
Qəzəl 1038عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل استشمع را در جامه فانوس دیدن مشکل است
Qəzəl 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است
Qəzəl 1047ریشه ما در زمین خاکساری محکم استگلبن امید ما در چار موسم خرم است
Qəzəl 1057از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است
Qəzəl 1063بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
Qəzəl 1072خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است
Qəzəl 1078هر چه دارد در خم سربسته گردون از من استمی به حکمت می خورم، جای فلاطون از من است
Qəzəl 1079نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Qəzəl 1086مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Qəzəl 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Qəzəl 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Qəzəl 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Qəzəl 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Qəzəl 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Qəzəl 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Qəzəl 1131روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است
Qəzəl 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Qəzəl 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است