Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد
Pərakəndə şeir 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Pərakəndə şeir 292رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد
Pərakəndə şeir 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Qəzəl 294نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما
Pərakəndə şeir 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Qəzəl 341Çatmayır dəryadakı sərvətə hərgah əlimiz,Nə olar gövhər ilə dolsa əgər sahilimiz?
Pərakəndə şeir 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Qəzəl 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Qəzəl 346زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
Pərakəndə şeir 350ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 353به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Pərakəndə şeir 361مس وجود مرا درد کیمیا باشدطلای بی غش من درد بی دوا باشد
Pərakəndə şeir 364رخ تو روی نگاه از پری بگرداندعنان دل ز بت آزری بگرداند
Pərakəndə şeir 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Pərakəndə şeir 375ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند
Pərakəndə şeir 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Pərakəndə şeir 390چون لاله هر که باده حمرا نمی زندجوش نشاط چون خم صهبا نمی زند
Qəzəl 407فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان راکه خاموشی بود کمتر، چراغ زیر دامان را
Pərakəndə şeir 453ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد
Qəzəl 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما
Qəzəl 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما
Pərakəndə şeir 468رزق نزدیکان حق آید به پای خویشتناز تردد در حرم باشد کبوتر بی نیاز
Pərakəndə şeir 477آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش
Pərakəndə şeir 483خطی که دمید گرد رخسارششد پرده گلیم چشم عیارش
Pərakəndə şeir 508به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم
Qəzəl 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Pərakəndə şeir 525به هفت آب، دهن از شراب می شویمدگر ز توبه به مشک و گلاب می شویم
Pərakəndə şeir 528در کار عشق سعی چو فرهاد میکنممشق جنون به خامه فولاد میکنم
Qəzəl 527O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya