Pərakəndə şeir 683

قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 684

یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 730

Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 761

دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 782

Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 941

تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 977

عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 983

گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 991

هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 992

حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 999

چار دیوار قفس عشرت سرای ما بس استشهربند دام باغ دلگشای ما بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1005

مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1007

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1017

از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1019

در دل هر کس بود درد طلب در منزل استآب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1020

این ز همت خالی و آن از طبع پر می شوددست عالی زین سبب بهتر ز دست سافل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1037

خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل استدامن گل را به دست خار دیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1038

عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل استشمع را در جامه فانوس دیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1040

باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1047

ریشه ما در زمین خاکساری محکم استگلبن امید ما در چار موسم خرم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1057

از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1063

بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1072

خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1078

هر چه دارد در خم سربسته گردون از من استمی به حکمت می خورم، جای فلاطون از من است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1079

نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1086

مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq