Pərakəndə şeir 529

گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی رومچون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 533

از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 542

ما حسرت دیدار تو در سینه شکستیماین خار هوس در دل آیینه شکستیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 564

خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 571

از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده‌ایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کرده‌ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 577

عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 582

زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 583

ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 582

Görəsən, dünyada bir qəlbi şad olan tapılar?Yer şoranlıqsa əgər, orda gülüstan tapılar?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 590

محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 600

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 604

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 608

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 644

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 646

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 649

بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 652

Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 655

Qocalıq gəldi, bu da özgə bir aləm oldu,Əyilən qamətimiz körpü kimi xəm oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 658

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 666

مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 679

Su qabına tökməzlər dardır deyə şərabı,Dəli selə bənzədər gecə vaxtı məhtabı.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 683

قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 730

Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 761

دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 782

Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq