Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی رومچون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم
Pərakəndə şeir 533از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم
Pərakəndə şeir 542ما حسرت دیدار تو در سینه شکستیماین خار هوس در دل آیینه شکستیم
Pərakəndə şeir 564خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن
Pərakəndə şeir 571از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Pərakəndə şeir 577عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Pərakəndə şeir 582زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Pərakəndə şeir 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Qəzəl 582Görəsən, dünyada bir qəlbi şad olan tapılar?Yer şoranlıqsa əgər, orda gülüstan tapılar?
Pərakəndə şeir 590محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Pərakəndə şeir 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Pərakəndə şeir 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Pərakəndə şeir 608می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Pərakəndə şeir 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Qəzəl 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Pərakəndə şeir 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Qəzəl 652Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.
Qəzəl 655Qocalıq gəldi, bu da özgə bir aləm oldu,Əyilən qamətimiz körpü kimi xəm oldu.
Pərakəndə şeir 658زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Qəzəl 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Pərakəndə şeir 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Qəzəl 679Su qabına tökməzlər dardır deyə şərabı,Dəli selə bənzədər gecə vaxtı məhtabı.
Pərakəndə şeir 683قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Qəzəl 730Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.
Qəzəl 761دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما
Qəzəl 782Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.
Qəzəl 805از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست