Qəzəl 1779

Nə zaman xəncərini taxdı fələklər belinə,Dan yeri al günəşin camını aldı əlinə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1872

Sanma hüşyarlığı sən hikmətdir,Bu cahanın hər işi zillətdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1909

Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1938

سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1961

عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2005

O dupduru həyat suyu, bu al şərab, səfası bir,O ayrı-ayrı pərdənin axır çıxır nəvası bir.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2019

ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوستآیینه دار راز نهان است روی دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2027

ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2046

بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2124

واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2146

سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2148

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2163

زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2173

Bizdən ucada, bəlkə də, bir sirli cahan var?Varsa, orada özgə həyat, özgə zaman var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2175

بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2177

در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq