Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qəzəl 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من
Qəzəl 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Qəzəl 6422بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن
Qəzəl 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Qəzəl 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو
Qəzəl 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Qəzəl 6689سنگ را در جذبه از دست فلاخن می کشیجامه خاکستری از دوش گلخن می کشی
Qəzəl 6691خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکیحشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی
Qəzəl 6692تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی
Qəzəl 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی
Qəzəl 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Qəzəl 6826Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Qəzəl 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Qəzəl 6907ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهایدر پردهای و پرده عالم دریدهای
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 6918بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
Qəzəl 6927ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی
Qəzəl 6970تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟
Qəzəl 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی
Qəzəl 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
Pərakəndə şeir 5تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را
Pərakəndə şeir 6آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا
Qəsidə 6ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه
Qəzəl 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Qəsidə 9هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال
Türki qəzəl 10Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.
Qəzəl 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا