Qəzəl 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6243

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6422

بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6476

بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6554

چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6560

چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6605

Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6689

سنگ را در جذبه از دست فلاخن می کشیجامه خاکستری از دوش گلخن می کشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6691

خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکیحشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6692

تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6722

حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6723

بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6826

Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6839

به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6873

زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6907

ای غنچه‌لب که سر به گریبان کشیده‌ایدر پرده‌ای و پرده عالم دریده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6908

آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6918

بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6927

ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6970

تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6974

افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6987

خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Pərakəndə şeir 5

تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 6

آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 6

ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəzəl 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəsidə 9

هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Türki qəzəl 10

Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامی‌خلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq