Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماندز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند
Qəzəl 3186کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید
Qəzəl 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید
Qəzəl 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد
Qəzəl 3246Qorxağın axsa qanı, cümlə cahan haya düşər,San, qiyamət gününün tufanı dəryaya düşər.
Qəzəl 3251یوسفی نیست دل خوش که هویدا گرددعافیت گمشده ای نیست که پیدا گردد
Qəzəl 3308در خور مزد فلک کار به آدم داردخوردن نعمت عالم غم عالم دارد
Qəzəl 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Qəzəl 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد
Qəzəl 3372Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.
Qəzəl 3415چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد
Qəzəl 3421بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسدتا به آتش نرود کوزه به آبی نرسد
Qəzəl 3447Sübh o vaxt qəlbə yatır ki, üzü xəndan olsun,Zülmətin qəlbini yarsın o, nümayan olsun.
Qəzəl 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند
Qəzəl 3591خط ازان صفحه رخسار سخنساز شودطوطی از پرتو این آینه غماز شود
Qəzəl 3643شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید
Qəzəl 3649تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید
Qəzəl 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفیدکار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید
Qəzəl 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد
Qəzəl 3708Bizim bu ağzımızı ol dodağı lalə tutar,Necə ki, ağzını məstin fəqət piyalə tutar.
Qəzəl 3713فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟
Qəzəl 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Qəzəl 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟به خود رسیده چه حاجت به همنشین دارد؟
Qəzəl 3762Üzündəki ol niqab hüsnünə verməz zərər,Günəş səni görəndə puçur-puçur tər tökər.
Qəzəl 3794ز می مرا تب لرز خمار میگیردز صیقل آینه من غبار میگیرد
Qəzəl 3863مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد
Qəzəl 3876دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد
Qəzəl 3892Yaz gəlib keçdi, daha gül o damaqda qalmadı,Mey qədəhdə qalmadı, nur da çıraqda qalmadı.
Qəzəl 3925Aşiqin qanın içən dilbər əgər çəkmir əzab,Nəyə lazımdı ələ badə alıb içsə şərab.
Qəzəl 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شوداگر چه قطره بود بحر بیکنار شود