Qəzəl 2270

به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2334

وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2372

گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2376

آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2397

چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2399

این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2480

Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2517

Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2521

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2600

رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2601

Kim ola guşənişin, göylə o, həmsöhbət olar,Fikri göylərdə gəzən qəlbi dolu həsrət olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2631

Saldı öz kölgəsini üstümə ol sərvi-rəvan,Elə bil çiynimə gül yarpağı qondu bu zaman.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2640

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2669

Elə ki, gül dodağın meydən uzaq bir dəm olar,Cam batar matəmə, hər yan, elə bil, matəm olar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2686

هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا می‌شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2710

عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2792

مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2800

مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2895

سر منصور بار آن تیغ بی‌زنهار می‌آردنهالی را که خون آبش بود سربار می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2994

به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3044

زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3104

نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشدسیاهی نیل چشم زخم آب زندگی باشد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3140

Nə məsciddən xeyir gördüm, nə meyxanə çatır dadə,Daha başqa yerim yoxdur, gedim indi bu dünyadə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq