فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد

به خون دل گذرد روزگار سوختگانمدار شعله به اشک کباب می گذرد

ازین چه سود که در گلستان وطن دارم؟مرا که عمر چو نرگس به خواب می گذرد

ز پیش خرمن من برق از کم آزاریبه آرمیدگی ماهتاب می گذرد

کسی چگونه کند هوش را عنانداری؟که موج لاله و گل از رکاب می گذرد

بنای توبه سنگین ما خطر دارداگر بهار به این آب و تاب می گذرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به تشنگی گذرد ز آب زندگی صائبکسی که موسم گل از شراب می گذرد

Üzündəki ol niqab hüsnünə verməz zərər,Günəş səni görəndə puçur-puçur tər tökər.

Gülüstanda olmağın nədir bizə faydası?Nərgiz kimi xumarsan, ömür keçir, gün keçir.

Xırmanımın olmamış ildırımdan qorxusu,Ay işığından mənə dəysə, dəyər hər xətər.

Tövbəliyəm, tövbəmi sındıracaqdır yəqin,Bahar belə tez gəlib, tez də ötərsə əgər.

Söylə, kim heyran deyil çəmənlərin seyrinə?Lalələrin dalğası qalxıb kəmərdən ötər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Keçər həyat suyundan, Saib olarsa təşnə,Fəqət gül mövsümündə çətin şərabdan keçər!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana