Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Pərakəndə şeir 513من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانمخط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم
Pərakəndə şeir 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Pərakəndə şeir 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Qəzəl 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Qəzəl 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Qəzəl 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Pərakəndə şeir 540چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم
Qəzəl 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Qəzəl 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Pərakəndə şeir 545به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Pərakəndə şeir 547مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Qəzəl 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Qəzəl 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Pərakəndə şeir 550خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من
Pərakəndə şeir 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Pərakəndə şeir 555ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن
Qəzəl 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را
Pərakəndə şeir 559نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Qəzəl 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Pərakəndə şeir 565رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Pərakəndə şeir 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Pərakəndə şeir 569چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یاربکه پیغام زبانی را کند مکتوب سربسته!
Qəzəl 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Pərakəndə şeir 573با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Qəzəl 572علم نصرت ما آه سحرگاهی مامهر خاموشی ما چتر شهنشاهی ما
Qəzəl 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Pərakəndə şeir 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Pərakəndə şeir 579از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Qəzəl 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا