Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما
Qəzəl 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Pərakəndə şeir 659ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Pərakəndə şeir 660صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Pərakəndə şeir 666بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Pərakəndə şeir 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Qəzəl 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Pərakəndə şeir 678عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Qəzəl 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جداخون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا
Pərakəndə şeir 685اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Qəzəl 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Qəzəl 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند رااین مور برد چاشنی نوشخند را
Qəzəl 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Qəzəl 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
Qəzəl 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Qəzəl 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا
Qəzəl 735طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را
Qəzəl 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Qəzəl 739Şehli yanağa baxmağa heç taqət olarmı?Tufana gəmi düşsə, məgər rahat olarmı?
Qəzəl 762داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
Qəzəl 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Qəzəl 808از خلق خبر نیست ز خود بی خبران رابا قافله کاری نبود فرد روان را
Qəzəl 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Qəzəl 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را
Qəzəl 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Qəzəl 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب
Qəzəl 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Qəzəl 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب
Qəzəl 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب