Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
IBir incik dost kimi gileylənərək,
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Azad ilhamEy azad ilhamım, gülər üzünləSəhərin rəngini seyrə dalanda,
Bülbül və bağbanGözəl bir bağçada bir bülbül vardı,Budaqdan-budağa uçub qonardı.
20 bahar"Açılmış fikrimin azad yelkəni,Tarix öz qoynunda isidir məni.
Ordenli qəhrəmanYenə də sayrışır göydə ulduzlarGecədən keçmişdir, doğmayır səhər.
İslamOder çayı dolanmışdırGümüşü bir kəmər kimi
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Qoca Şərqə günəş doğurYalnız dünən dənizlərin ağır toplu gəmiləriSahillərə lövbər saldı.
Neftin qüdrətiGəl ey dost, Xəzərin cəlalına baxBuruqlar dayanmış ehramlar kimi.
Yazla qışın deyişməsiYenə fikrim seyrə çıxdı yer üzünü başdan-başa,Dünya böyük bir tamaşa...
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;