Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Vaxtsız əcəl, get o yanda dayan, dur,Qürbət eldə can vermərəm ölümə!
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
Şairin ölümüİndi xəbər verim oxucuma mənXəyalı küsdürən bir faciədən:
Həyat fəlsəfəsiQuşlar qatar-qatar ellərdən keçər,Bəşər nəsil-nəsil dünyadan köçər;
Allahyar CavanşirəAğır yatan ovçu dostum,Gözlərini aç daha,
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
Salam, MoskvaBaşında tufanlar qopandan bəriSəkkiz ay görmədim heç üzünü mən
Acı gülüşlərSən ey altun qəfəslərdə xumarlanan, süzulən,Bilirmisən hüsnünlə hankı qəlbdir üzülən?
Rot frontGözlərim sancılarkən bu bayrağın rənginə,İçimdə dalğalardan gurultu qopdu yenə...
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
LeylaI**Bu ad şairlərə çoxdan tanışdır,
Bahar və mənBahar nə xoş gəlir, ruha dad verir.Xəyala, duyğuya qol-qanad verir;
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…
Axar çaylarYaz gələndə daşıb gələr,Dağı-daşı aşıb gələr,
Zəncinin arzularıO, kürsüyə sinə gərdi. Danışmadı, susdu bir dəm,Çatıb qara qaşlarını, fikrə getdi o bir anlıq;
MuğanQoy göyün ulduzu, göyə nur saçsın,Yerin də arzusu yerdə gül açsın…
Ölən şeirlərimİncə bir bahar buludunn andıranvə gəncliyi
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;
SərgüzəştBir tərəfdə düyün, bir tərəfdə yas,Böylə keçinmişdir dilsiz əsrlər.
Sənət eşqiVuruldum o gün ki, şerə, sənətəUnutdum sevdiyim əyləncələri.
Təbriz gözəlinəÇox da fikir vermə danışıqlara,Bilirəm, ürəyin mənə bağlıdır...
BülbülBülbül! Səhər-səhər qonaq budağa,Günəşin eşqinə bir dastan qoşaq!
Aşıq qardaşımaGəl qələm götürüb, qoşa saz tutaq.Süsənlər, sünbüllər, güllər bizdədir;
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
Azərbaycan balasıŞair Nizaminin gözəl vətəni,Qoynunda bəsləyib böyütdü səni.
ÜrəkIBir incik dost kimi gileylənərək,
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.