Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gəlin dostlar, məclis quraq mənim bağımda,Araq deyil, şərab deyil, sadə çay içək.
Ana və körpəYay günü... Yol üstü... Ağac kölgəsi...Kölgədə bir gəlin oturmuş yalqız;
Müxənnət"Kirpi"! Bir müxənnət tanıyıram mən,*Yəqin tanıyırsan birini də sən.*
Kamala yetəkGəl ana torpağım! Gəl məni dinlə,Mən sənin qəlbindən qopan bir səsəm.
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Ayın əfsanəsi (Aybəniz)Ay gözəllik çadırını açıb, buludlarda,Yenə bizim ay başına dolaharkən buludlar da
ŞəkiDünki bir lövhə ki, hər səmti viran,Dünki bir sinə ki, başdan-başa qan.
OnaBunu idrak edib də bir öyrən,Sənə məhkum mən olmadım fikrən.
SənətDüyünlü dağları kökündən vuranƏmək cəbhəsində amansız duran,
ÇəkilÇəkil, çəkil artıq yoruldum, bıqdım†Yanarsan, çox yaxın durma, ahımdan.
Uzaqlara doğruArkadaş, deyirlər Əfqanda, Çindəİnsanlar boğulur qanlar içində.
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
Şairin səsiAxşamdan bəridir könlümdə yenəHirsli fırtınalar, qasırğalar var.
Bir az gülmək üçünSöylə sən ey, təbiət! Yoxmu sənin günəşin?Bu qaranlıq gecələr həmişəlikmi əşin?
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
BaharMən səni gördükcə gözlərim yanır,Sən ey gəncliyimin güzgüsü bahar!
A köhlən atım!Əlim tərpənməmiş oyna yerindən,Nəzil qamçı kimi səyirdəndə sən.
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
Sənət ustasınaMən onu ilk dəfə gördüyüm zamanSıxdım məhəbbətlə titrək əlini;
Yadıma düşdüaşına döndüyüm gül üzlü sona!Ömrümün ilk çağı yadıma düşdü.
Lənkəran şeirləriTaleyimdir ilham almaq,Söhbət açıb, qələm çalmaq
BənövşəYazın novbarısan bizim diyarda,Qıvrım tellərini sana, bənövşə!
ŞadlıqBu gün qonaq düşdüm Kükəl kəndinə,Könlümün bülbülü dil açdı yenə.
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Partizan BabaşSorağını alsam belə bu gün sənin uzaqlardan,Məhəbbətə hasar çəkməz nə ayrılıq, nə də zaman…
İlham pərisiSənin həyat dəftərindən nə dövranlar gəlib keçdi,Sənin sənət bulağından neçə nəsil şərbət içdi!..
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.