Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Oxucum, etiraf edirəm qəlbənSatira gəlməyir mənim əlimdən.
Fitnə"Eh… ölüb getmədi bircə bu qarıTorpaq da sevməyir bu çal kaftarı…
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…
Həyat eşqiSiz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
Göz aydınlığıAy ellər, obalar, gözünüz aydın!Düşmənin səfləri pozulur bu gün;
Adsız qəhrəmanBu gün şəndir xəstəxana, baxışlarda bir sevinc var,Ağrısını unutmuşdur bir anlığa yaralılar.
Qəhrəmanın ölümüBütün Bakı fikirdədir, göy sükutda, dəniz lal...Nə meh əsir, nə titrəyir ağacların yarpağı.
DüşüncələrGah olur ki, ovçu könlüm dağlar aşaraq,Asta gedib, ağır gəzib, ellər dolanır…
Bolqarıstan haqqındaYam-yaşıl Bolqar göyləriniQartal kimi dolaşan
Musa CəliləO gün ki, üstünü cəlladlar aldı,Günahsız töküldü müqəddəs qanın.
ŞikayətQulaq asın, dost-aşnalar,Bir pərişan kamanım var.
Komsomol poemasıQış gecəsi**Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı,
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
AygünIAygün hələ soyunmamış toy paltarını,
ZeynalKöhnə bir evciyəz gördüm, içi toz, torpaq,Sökük divarları var hisli, paslı.
Dan yıldızıÖpərkən gecələr dəsti-səbahiDuyurdum hərəkət namütənahi…
DağlarYenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Bizim dağlarınDün oxdum şerini, düşdü yadımaGülümsər dövranı bizim dağların.
ŞikayətMənəm bu dünyada bəlalar çəkənNakişi, naşükür insan əlindən.
QafqazBilsin axtaranım, tanışım, dostum,Eşitsin dənizlər, qaralar*məni
İşçiƏyilsin səcdənə yıldızlar, aylar,Sənsən dünyaların fəxri, şöhrəti.
Həyat dedikiəri şübhəli bir şeyHəyat dedikiəri şübhəli bir şey,Ölümsə şübhədən çıxmaq deməkdir.
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
İnqilab yurduDedilər hər sabah, hər axşam yenəBaxırsan yollara həsrətli gözlə...
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
Sevgilimin qılığıGecə cansız, gecə sakit, gecə lal!Nə qədər uçsa da uçduqca xəyal.
Çənə söhbətiQapılar bağlanır, gecə yarıdır,Gəzir pəncərəmin qabağında ay.
Şairin sevgilisinə!Sevgilim! Xavərim! Son bahar çağıUçub tökülürdü ömrümün bağı...
Üzərimdə qara-qaraUzərimdə qara-qara,İlan başlı buludlar var...