Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Qəsidə 15Sübh ulduzlara çəkibdir kaman,Lətif əndamlılar odlanıb ondan.
Qəsidə 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Qəsidə 153Qəlbimin bir aşinasın görmürəm,Dərdimin əsla dəvasın görmürəm.
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Qəsidə 160Ey dodağıyla xalı tuti və Hindustan!Hüsnünə qurban üçün-bir qulunam əldə can.
Qəsidə 201Eşqi hər aşiq qəlbinə atəş salan, ey gülüzar!Yüz min könül bir qəmzənə can bəxş edib, ağuş açar.
Qəsidə 208Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Rübai 15Xaqani öpdükcə şirin ləbindən,Hərarət içində qovrulur bədən.
Rübai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rübai 32Gənclik fələk kimi etməyir dövran,O necə dolansın od sönən zaman?
Rübai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Rübai 70Canıma od vuran məhəbbət budur,Mənə qan udduran o afət budur.
Rübai 80O xumar gözlərin necədir, canan?Varmı badamında püstə kimi qan?
Rübai 82Yarım gəmidədir, əsir ruzigar,Gözlərim yaş töküb, dəniz yaradar.
Rübai 98خاقانی را که آسمان بستایدای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید
Rübai 104Dedim: "Nə güçün var, ey böyük soltan?"Dedi: "Nə istəsən edərəm ehsan!
Rübai 110Könlümə bir xəbər çatanda səndən,Ürək həyəcanla döyünür həmən.
Rübai 121Ətirli nəsimlə gəldi novbahar,Bəs neçin bir nəsim göndərmir o yar?
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.
Rübai 137Zülfün bənövşəni saldı torpağa,O, qulluq halqası taxdı qulağa.
Rübai 158Ey mənim dərdimi görüb şadlanan,Sənin hicrindəndir bu dərdim, inan!
Rübai 165Xaqani hünərə şanlı soltandı,Şam kimi o qızıl kürsüdə yandı.
Rübai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rübai 184Sarımsaq kimi ol - dərdlərə dərman,Qəlbinin oduyla soğantək odlan!