Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!
Qəsidə 141Var idi mənim vəfalı yarım,Xoş keçdi onunla ruzigarım.
Qəsidə 168İbrətlə bax, ey könlüm, bu aləmə, gəl, bir an,Eyvani-Mədaini ayineyi-ibrət san.
Rübai 1Zəhmətsiz nəsibim olur xoş vüsal,Sənsiz soruşuram səndən hal-əhval.
Rübai 2Canım qəm yükünü çəkdi neçə il,Güzgüyə baxmaq da mənə xoş deyil.
Rübai 33Züniardı xətin, üzün Məsih bayramı,Ənbər saçına qurban edər can hamı.
Rübai 50Cavanlıq gecəmin sabahına bax,Yansı qapqara, yarısı dümağ.
Rübai 54Getdi göz yaşımı tökən o dilbər,Getdi canı qurban etdiyim sərvər.
Rübai 63Hüsnün gözəlləri salır həycana,İşvəkar gülüşün ruh verir cana.
Rübai 68Günəş görən zaman hüsnünü bir dəm,Elə bil başına dolandı aləm.
Rübai 88Mən sənə aşiqəm, ay üzlü nigar,Saldın can quşumu toruna, ey yar.
Rübai 91Xaqani dünyadan, de, nə aldı? - heç.Ya da əllərində, de, nə qaldı? - heç.
Rübai 100Dərvişdə ilahi kəramət vardır,O bədən mülkündə bir hökmdardır.
Rübai 106خواهی شرفت هر دمی اعلا باشدباشد طلب فروتنی تا باشد
Rübai 148Qəzəbli bir pələng olma, a ceyran,Qurda da rast gəlsən, yetirmə ziyan.
Rübai 155Ürəklər saçının əsiri olar,Cadugər gözlərin canları alar.
Rübai 174Ey fələk, ayımı səfərdən döndər,Qoy yolda fıkrini dəyişsin dilbər.
Rübai 189Xaqani, xoşluqla həyat sür müdam,Qəm yemə, dünyadan almadınsa kam.
Rübai 196Vurma Xaqaniyə acı tənələr,O, səndən nə qorxur, nə qaçmaq istər.
Rübai 208Gölgədə qalmaram bir kal meyvətək,Günəşəm, gərdişim bu sonsuz fələk.
Rübai 211Hanı ürəyimin dərmanı zəhər?Hanı həyatıma son qoyan xəncər?
Rübai 217Yolunda qılıncla öldürülsəm mən,Xoşdur bunu əgər sən istəyirsən.
Rübai 224Bir an əl çəkmirsən yenə zülmündən,Səndən heç mərhəmət gözləmirəm mən.
Rübai 283Gözəllər mənimtək sənə qul olar,Kədərlə ağlaram sən güləndə, yar.
Rübai 287Görürəm, üzünü hərarət alır,Əqrəbin içində ayın saralır.
Rübai 334Çəkilən qüssəyə dəyməz bu dünya,Min əzaba dəyməz bir vüsal əsla.
Qitə 7Sən qiymətli gövhər ikən, qəvvas kimi baş vurub,Tapdın təbin dəryasından daha qiymətli gövhər.
Qitə 20Göy cəlallı at üstündə şah bənd vurub gur çaya,Baklan səddi kənarından dönüb gəldi saraya.
Qitə 35Deyək ki, qəlbimiz təmiz deyildir,Adımız təmizdir axı dünyada.
Qitə 48Mən dərya könüllü Xaqaniyəm ki,Buludum Günəştək ildırım çaxar.