Rübai 164

چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 183

آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 185

در طبعِ بَهیمه‌سار، مردم‌خو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 197

خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغرخ چون حلی و سرشک چون گوهرِ تیغ

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 200

نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 219

اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش می‌دانم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 221

خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 235

دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 267

ای روی تو محراب دل غمناکانوی دست تو سرمایهٔ بر سر خاکان

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 289

صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 291

چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 293

صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 294

خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست می‌رود، سازش ده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 295

خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 305

گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشب‌های فراقت چه دراز آمد آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 308

ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 319

خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 327

خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 333

خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 337

بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 345

ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 346

راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 347

خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُله‌دار آیی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 3

همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 4

من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 5

خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 18

چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عیدفرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 19

ای در آبدار توانی ز پیچ و خمدر آب شد ز شرمم صد راه زیر آب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 25

زندگانی چو مال میراث استکه نبینی بقاش جز به زکات

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 34

خواجه اسعد چو می خورد پیوستطرفه شکلی شود چو گردد مست

Xaqani Şirvani1 dəq