Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر
Rübai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Rübai 185در طبعِ بَهیمهسار، مردمخو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش
Rübai 197خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغرخ چون حلی و سرشک چون گوهرِ تیغ
Rübai 200نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق
Rübai 219اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش میدانم
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rübai 267ای روی تو محراب دل غمناکانوی دست تو سرمایهٔ بر سر خاکان
Rübai 289صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو
Rübai 291چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو
Rübai 293صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده
Rübai 294خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست میرود، سازش ده
Rübai 295خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده
Rübai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rübai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Rübai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Rübai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Rübai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Rübai 337بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی
Rübai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Rübai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Rübai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Qitə 3همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا
Qitə 4من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کردهام ز بار عطا
Qitə 5خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا
Qitə 18چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عیدفرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا
Qitə 19ای در آبدار توانی ز پیچ و خمدر آب شد ز شرمم صد راه زیر آب
Qitə 25زندگانی چو مال میراث استکه نبینی بقاش جز به زکات
Qitə 34خواجه اسعد چو می خورد پیوستطرفه شکلی شود چو گردد مست