Qəsidə 49

تشنهٔ دل به آب می‌نرسددیده جز بر سراب می‌نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 51

خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 64

صبح خیزان کاستین بر آسمان افشانده‌اندپای کوبان دست همت بر جهان افشانده‌اند

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 68

تا خیال کعبه نقش دیدهٔ جان دیده‌انددیده را از شوق کعبه زمزم افشان دیده‌اند

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 70

صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 78

راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 87

سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 88

نه دل از سلامت نشان می‌دهدنه عشق از ملامت امان می‌دهد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 89

در کفم نیست آنچه می‌بایددر دلم نیست آنچه می‌شاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 104

ای عندلیب جان‌ها طاووس بسته زیوربگشای غنچهٔ لب بسرای غنهٔ تر

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 124

صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 130

ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 146

روزم فرو شد از غم، هم غم‌خوری ندارمرازم برآمداز دل، هم دلبری ندارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 151

غصه بندد نفس افغان چکنم؟لب به فریاد نفس‌ران چکنم؟

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 152

هر صبح که نو جهان ببینماز منزل جان نشان ببینم

Xaqani Şirvani12 dəq
Qəsidə 173

سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 174

ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 178

غارت دل می‌کنی شرط وفا نیست اینکار من از سایه شد سایه برافکن ببین

Xaqani Şirvani6 dəq
Qəsidə 191

ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 196

دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 197

ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشتهمن کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 209

در این منزل اهل وفائی نیابیمجوی اهل کامروز جائی نیابی

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 211

صبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 218

چو گل بیش ندهم سران را صداعیکنم بلبلان طرب را وداعی

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 220

گرچه کان خرد مرا دانیعاجزم در نهاد خاقانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 223

چون صبح‌دم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی

Xaqani Şirvani5 dəq
Rübai 8

ای تیر هنر صهیل و برجیس لقاشعری فش و فرقدفر و ناهید صفا

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 10

ای دوست اگر صاحب فقری و فناباید که شعورت نبود جز به خدا

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 18

از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 41

خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرستخون‌آلود است همچنان بازفرست

Xaqani Şirvani1 dəq