Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Qəsidə 134ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم
Qəsidə 146روزم فرو شد از غم، هم غمخوری ندارمرازم برآمداز دل، هم دلبری ندارم
Qəsidə 151غصه بندد نفس افغان چکنم؟لب به فریاد نفسران چکنم؟
Qəsidə 152هر صبح که نو جهان ببینماز منزل جان نشان ببینم
Qəsidə 173سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن
Qəsidə 174ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن
Qəsidə 178غارت دل میکنی شرط وفا نیست اینکار من از سایه شد سایه برافکن ببین
Qəsidə 191ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته
Qəsidə 196دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته
Qəsidə 206دلنواز من بیمار شمائید همهبهر بیمار نوازی به من آئید همه
Qəsidə 211صبحدم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری
Qəsidə 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی
Qəsidə 224جان پیشکشت سازم اگر پیش من آئیدل روی نمایت دهم ار روی نمائی
Rübai 8ای تیر هنر صهیل و برجیس لقاشعری فش و فرقدفر و ناهید صفا
Rübai 41خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرستخونآلود است همچنان بازفرست
Rübai 45سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است
Rübai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Rübai 71از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت
Rübai 78Ayla Gün üzünə olmuşlar nökər,Zülfunü etmisən üzünə süpər.
Rübai 81خاقانی اسیر یار زرگر نسب استدل کوره و تن شوشهٔ زرین سلب است
Rübai 85غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست
Rübai 94استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد
Rübai 112توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود
Rübai 122کس همچو من غریب بییار مبادبیچاره و عاجز و گرفتار مباد
Rübai 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Rübai 146غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
Rübai 149ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد
Rübai 160خاقانی هر شبت شبستان نرسدتو مفلسی این نعمتت آسان نرسد
Rübai 162چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند