Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qitə 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qitə 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Qitə 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Qitə 248فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم
Qitə 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Qitə 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Qitə 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Qitə 272ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم
Qitə 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Qitə 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Qitə 295ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو
Qitə 299آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخنانم نداد چرخ، زهی سفله چرخ زه
Qitə 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Qitə 303ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ماچندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه
Qitə 307بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده
Qitə 309هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه
Qitə 310ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی
Qitə 314اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
Qitə 344عالمی بس دیو رای است ارنه مننام حور مه نقابش کردمی
Qitə 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Qitə 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Tərcibənd 2بر کوس نوای نو بردار به صبح اندرگلگون چو شفق کاسی پیش آر به صبح اندر
Tərcibənd 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Tərkibbənd 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Tərkibbənd 8کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Qəzəl 18رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
Qəzəl 32حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت
Qəzəl 52تیرهزلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟
Qəzəl 59دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است