Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر زمان بر جان من باری نهیوین دل غمخواره را خاری نهی
Qəzəl 360خود لطف بود چندان ای جان که تو داریدارند بتان لطف نه چندان که تو داری
Qəzəl 364مرا روزی نپرسی کآخر ای غمخوار من چونیدل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی
Qəzəl 366گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف میبری
Qəzəl 367خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی
Qəzəl 369ناز جنگآمیز جانان برنتابد هر دلیساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی
Qəzəl 370دشوار عشق بر دلم آسان نمیکنیدرد مرا به بوسی درمان نمیکنی
Qəzəl 384تو را افتد که با ما سر برآریکنی افتادگان را خواستاری
Qəzəl 385در عشق، فتوح چیست، دانی؟از دوست کرشمهٔ نهانی
Qəzəl 390ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبریرونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری
Qəzəl 395یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحمحتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم
Qəzəl 397از روی تو فروزد شمع سرای عیسیوز عارض تو خیزد نور شب تجلی
Qəsidə 4سریر فقر تو را سر کشد به تاج رضاتو سر به جیب هوس درکشیده اینت خطا
Qəsidə 34این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست
Qəsidə 37عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد
Qəsidə 39بانوی تاجدار مرا طوقدار کردطوق مرا چو تاج فلک آشکار کرد
Qəsidə 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد
Qəsidə 66تا غبار از چتر شاه اختران افشاندهاندفرش سلطانیش در برتر مکان افشاندهاند
Qəsidə 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Qəsidə 72طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Qəsidə 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Qəsidə 81شب روان چو رخ صبح آینه سیما بینندکعبه را چهره در آن آینه پیدا بینند
Qəsidə 83به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بینقابی نبیند
Qəsidə 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Qəsidə 100چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر
Qəsidə 116صدری که قدر کان شکند گوهر سخاشبحری که نزل جان فکند پیکر سخاش
Qəsidə 120من صید آنکه کعبهٔ جانهاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
Qəsidə 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Qəsidə 123عیدی است فتنهزا ز هلال معنبرشدل کان هلال دید نشیند برابرش
Qəsidə 125در پردهٔ دل آمد دامن کشان خیالشجان شد خیال بازی در پردهٔ وصالش