Rübai 259

ای دل چو فسرده‌ای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 266

خاقانی اگر توئی ز صافی نفسانبر گردن کس دست به سیلی مرسان

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 274

چون زندگی آفت است جانم گم کنچون سایه حجاب است نشانم گم کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 297

خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 301

دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 315

نفسم جنب غرامت است ای دلجویکو تیغ که غسل‌ها توان کرد بدوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 317

خاک ار ز رخت نور برد گهگاهیمنزل به فلک برآورد چون ماهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 320

چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 329

از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 338

سیمرغ وصالی ای بت عالی رایدادی لقبم همای گیتی آرای

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 339

خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریینازت بَرَمی گر، نه چنین کافریی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 344

شب‌های سده زلف مغان‌فش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 350

گر من نه به دل داغ برافکنده‌امیبا تو ز غم آزاد و تو را بنده‌امی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 10

بترس از بدِ خلق خاقانیاولیکن ز بد دِه امان خَلق را

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 40

زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 46

شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 77

نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 100

رای اقضی القضاة اگر خواهدزله پیش از نکاح بفرستد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 115

با آینهٔ ضمیر مخدومخواهد که نفس زند نیارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 117

دلت خاقانیا زخم فلک راستکه آن چوگان جز این گویی ندارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 123

شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 136

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 163

چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان می‌کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 201

علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 203

من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 209

زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 223

باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 249

برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 296

خواجه بر استر رومی خر مصری می‌دیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو

Xaqani Şirvani1 dəq