Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه
Qitə 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Qitə 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید
Tərkibbənd 5دوستی کو تا به جان دربستمیپیش او جان را میان دربستمی
Qəzəl 14گر مدعی نهای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب
Qəzəl 19کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت
Qəzəl 26آگه نهای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست
Qəzəl 40فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت
Qəzəl 50روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت
Qəzəl 91دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند
Qəzəl 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Qəzəl 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
Qəzəl 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Qəzəl 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Qəzəl 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Qəzəl 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Qəzəl 175آن دم که صبح بینش من بال برگشادآن مرغ صبحگاه دلم تیز پر گشاد
Qəzəl 177آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود
Qəzəl 182آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد
Qəzəl 202از این دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کساز این بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Qəzəl 206هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
Qəzəl 220ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاکبازی نقش فنا فرو خواندیم
Qəzəl 225گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم
Qəzəl 228خون دلم مخور که غمان تو میخورمرحمی بکن که زخم سنان تو میخورم
Qəzəl 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Qəzəl 255خوش خوش از عشق تو جانی میکنموز گهر در دیده کانی میکنم
Qəzəl 305خیال روی توام غمگسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه
Qəzəl 313ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده
Qəzəl 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Qəzəl 362به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری