Qitə 308

زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 328

چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 362

سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمی‌شاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Tərkibbənd 5

دوستی کو تا به جان دربستمیپیش او جان را میان دربستمی

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəzəl 14

گر مدعی نه‌ای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 19

کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 26

آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 40

فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 50

روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 91

دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 106

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 110

مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 112

مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 115

بوسه‌گهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 153

تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 154

دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 175

آن دم که صبح بینش من بال برگشادآن مرغ صبح‌گاه دلم تیز پر گشاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 177

آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 182

آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 202

از این ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کساز این بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 206

هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب‌ کردش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 220

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 225

گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 228

خون دلم مخور که غمان تو می‌خورمرحمی بکن که زخم سنان تو می‌خورم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 244

مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او که‌امید خاک پای او دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 255

خوش خوش از عشق تو جانی می‌کنموز گهر در دیده کانی می‌کنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 305

خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 339

آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 362

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

Xaqani Şirvani2 dəq