Qəzəl 244

مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او که‌امید خاک پای او دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 255

خوش خوش از عشق تو جانی می‌کنموز گهر در دیده کانی می‌کنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 305

خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 339

آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 362

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 368

هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 374

گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 382

ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 383

یک زبان داری و صد عشوه‌گریمن و صد جان ز پی عشوه خری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 387

خاکم که مرا منی نیابیبادم که مرا تنی نیابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 393

تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 398

چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیاییچو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 400

لاله‌رخا! سمن‌برا! سروِ روان کیستی؟سنگ‌دلا! ستم‌گرا! آفتِ جانِ کیستی؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 97

چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 101

در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 119

اینک مواقف عرفات است بنگرشطولش چو عرض جنت و صد عرض اکبرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 133

با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمی‌کنی کم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 137

صبح وارم کآفتابی در نهان آورده‌امآفتابم کز دم عیسی نشان آورده‌ام

Xaqani Şirvani11 dəq
Qəsidə 139

رهروم مقصد امکان به خراسان یابمتشنه‌ام مشرب احسان به خراسان یابم

Xaqani Şirvani14 dəq
Qəsidə 177

عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 185

ما را دلی است زله خور خوان صبح‌گاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبح‌گاه

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 188

ای در حرمت نشان کعبهدرگاه تو را نشان کعبه

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 207

سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 212

ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 214

موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتریشش مهه داده ده نهش، قصر دوازده دری

Xaqani Şirvani7 dəq
Rübai 119

کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سدادهم باقر بود هم رضا هم سجاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 351

دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 116

سر سخنان نغز خاقانیاز خواجه شنو که علمش او دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 311

تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکده‌ای بینم جای

Xaqani Şirvani1 dəq