Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک
Qəsidə 131گر نه شب از عین عید ساخت طلسمی بخمعین منعل چراست در خط مغرب رقم
Qəsidə 147ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارمیاد لبت خورم می سر دیگری ندارم
Qəsidə 148هر صبح سر ز گلشن سودا برآورموز صور آه بر فلک آوا برآورم
Qəsidə 154ای قبلهٔ جان کجات جویمجانی و به جان هوات جویم
Qəsidə 169دوش چو سلطان چرخ تافت به مغرب عنانگشت ز سیر شهاب روی هوا پر سنان
Qəsidə 172نکهت حور است یا هوای صفاهانجبهت جوز است یا لقای صفاهان
Qəsidə 189خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته
Qəsidə 193صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیختهنعرههاشان نفخ صور از هر دهان انگیخته
Qəsidə 194ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بیکران انگیخته
Qəsidə 198این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشتهاز آب کوثر کاسهتر و آهنگ دریا داشته
Qəsidə 199ای در عجم سلالهٔ اصل کیان شدهوی در عرب زبیدهٔ اهل زمان شده
Qəsidə 203صبح خیزان بین به صدر کعبه مهمان آمدهجان عالم دیده و در عالم جان آمده
Rübai 47چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rübai 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد
Rübai 115درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد
Rübai 123دریاب که دل برفت و تن هم بنماندوان سایه که بد نشان من هم بنماند
Rübai 134بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند
Rübai 135روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد
Rübai 139خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد
Rübai 143گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد
Rübai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rübai 163خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Rübai 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Rübai 255بس کور دل است این فلک بیسر و بنزان کم نگرد به صورت آرای سخن
Rübai 257ای دوست به ماتم چه نشینی چندینکز ماتم تو شدیم با مرگ قرین