Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Qitə 95شب که مثال مه ذیالحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید
Qitə 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Qitə 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qitə 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qitə 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Qitə 129زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد
Qitə 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qitə 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qitə 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Qitə 155میسزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند
Qitə 176ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید
Qitə 196گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر
Qitə 219چشم بر کار دوست دار چنانکه غیوران بر اهل پردهٔ خویش
Qitə 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Qitə 221تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف
Qitə 233امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یکدم
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qitə 239هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم
Qitə 246آن به من میرسد ز سختی و رنجکه به جان مرگ را خریدارم
Qitə 247در دهر سیه سپیدم افکندبخت سیه سپید کارم
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qitə 260من که خاقانیم به هیچ بدیبد نخواهم که اوست یزدانم
Qitə 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Qitə 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Qitə 265منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Qitə 267خاقانیا نجات مخواه و شفا مبینکهآرَد شفات علت و زاید نجات، بیم
Qitə 271کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
Qitə 280ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان