Rübai 145

رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 153

خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 173

گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 180

Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 191

خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوشچون آتش و آب و باد باشد سرکش

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 206

ای بدر همال قدر خورشید جمالکیوان دل مشتری رخ زهره مثال

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 214

ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرامبر جیس و زحل، زهره حمل ثور غلام

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 231

در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 268

خاقانی از اول که دمی داشت فزونمی‌بود درون پرده چون پرده درون

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 273

گر خاک ز من به اشک خون پالودننالید، منال کو گه آسودن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 276

امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بی‌تو به فردا دل من

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 277

خاقانی را غم نو و درد کُهُنآورد بدین یک نفس و نیم سُخُن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 296

ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 298

خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 299

خاقانی را بی‌قلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 306

Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 318

Təkəbbür göstərib, fəxr etmə, aman,Təkəbbürlə çatmaz murada insan.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 331

از گردون برنتابم این بی‌آبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 336

هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 1

مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 6

کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 13

شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 17

نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کران‌ها

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 21

بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 26

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 38

دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 39

به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفت‌هاست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 72

خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 74

سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 75

نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq