Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک
Qitə 231دو گهر دان پیمبری و کرمزاده از کان کاینات به هم
Qitə 232ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم
Qitə 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم
Qitə 259Mənim pisliyimə danışmış xacə,Onun pisliyini demərəm, inan!
Qitə 268این غَر غَرچه جغد دمن استنیست او را چو همای اصل کریم
Qitə 269چشم خونین همه شب قامت شب پیمایمتا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم
Qitə 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Qitə 297Gənclik bir qızıldır, ömrün əlindən,Düşərək torpağa, yox oldu birdən.
Qitə 300Xaqaniyəm, bu dünyada qəlbim elə safdır ki,Mənə pislik edənə də verirəm xoş mükafat.
Qitə 313نیک مردی کجاست خاقانیکه در او درد مردمی یابی
Qitə 326اگر معزی و جاحظ به روزگار منندیبه نظم و نثر همانا که پیشکار منندی
Qitə 339ای بزم تو فروخته رایات خرمیدر شان عهدت آمده آیات محکمی
Qitə 343گر از غم خلاصی طلب کردمیهم از نای نوشی سبب کردمی
Qitə 358خاقانی است بلبل عنقا سخن ولیعنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی
Ərəbcə şeir 10یا صفوة الرحمن شافع خلقهانی اتیتک عبدرق عانیا
Qəzəl 25Dəhrdə bir əhl insan tapmadıq,Eşqə layiq nazənin can tapmadıq.
Qəzəl 37Bilməzdim ki, başıma bəla imiş məhəbbət,Bu cahanda tək mənə qarşı bəslər ədavət.
Qəzəl 41ای قوی دل به رفیعالدرجاتوز برائت به جهان داده برات
Qəzəl 45لعل او بازار جان خواهد شکستخندهٔ او مُهر کان خواهد شکست
Qəzəl 46Könlümüz necə, gördün ki, xəbərsizdir yar,Ovladı, yıxdı bizi, yerdə qoyub, getdi nigar.
Qəzəl 48از حال خود شکسته دلان را خبر فرستتسکین جان سوختگان یک نظر فرست
Qəzəl 58شوری ز دو عشق در سر ماستمیدان دل، از دو لشکر آراست
Qəzəl 103عشق تو به هر دلی فرو نایدو اندوه تو هر تنی نفرساید
Qəzəl 111پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
Qəzəl 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
Qəzəl 127دل از آن دلستان به کس نرسدبر از آن بوستان به کس نرسد
Qəzəl 134باغ جان را صبوحی آب دهیدو آن شفق رنگ صبح تاب دهید
Qəzəl 146مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
Qəzəl 150عقل ز دست غمت دست به سر میرودبر سر کوی تو باد هم به خطر میرود