Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست
Qitə 86دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Qitə 95شب که مثال مه ذیالحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید
Qitə 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Qitə 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qitə 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qitə 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Qitə 129زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد
Qitə 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qitə 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Qitə 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qitə 155میسزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند
Qitə 157Hər gecə göylərin yüksək qatına,Xaqaninin ahı qalxıb, ucalar.
Qitə 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Qitə 196گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر
Qitə 218به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش
Qitə 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Qitə 221تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف
Qitə 233امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یکدم
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qitə 239هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم
Qitə 246آن به من میرسد ز سختی و رنجکه به جان مرگ را خریدارم
Qitə 247در دهر سیه سپیدم افکندبخت سیه سپید کارم
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qitə 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qitə 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Qitə 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Qitə 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Qitə 271کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم