Qəsidə 45

دست درافشان چو زی تیغ درفشان آوردنسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 46

صبح چون زلف شب براندازدمرغ صبح از طرب پر اندازد

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 54

جام طرب کش که صبح کام برآمدخندهٔ صبح از دهان جام برآمد

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 57

بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 59

دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 67

شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیده‌اندصبح را چون محرمان کعبه عریان دیده‌اند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 80

نوروز برقع از رخ زیبا برافکندبر گستوان به دلدل شهبا برافکند

Xaqani Şirvani10 dəq
Qəsidə 86

سر چه سنجد که هوش می‌بشودتن چه ارزد که توش می‌بشود

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 92

صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 95

بیدقی مدح شاه می‌گویدکوکبی وصف ماه می‌گوید

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 96

حاصل عمر چه دارید خبر باز دهیدمایه جانی است ازو وام نظر باز دهید

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 99

ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 110

هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 129

مرغ شد اندر هوا رقص کنان صبح‌دمبلبله را مرغ‌وار وقت سماع است هم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 136

Hüsnün bağı olmadan qoy mən cahan görməyim,Qəmin dağı olmadan ruhi-rəvan görməyim.

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 163

Ayrılmışam bütün aləm qeydindən,Varlığımla bağlanmışam sənə mən.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 204

الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 210

گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 213

دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبح‌وش از منوری

Xaqani Şirvani2 dəq
Rübai 7

عیسی‌لب و آفتاب‌روئی پسرازنّارخط و صلیب‌موئی پسرا

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 14

ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 27

دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَستپائی که ره وصل نوشتی پیوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 36

گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 46

بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 79

شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلی‌ها بربست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 87

آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 99

چون قهر الهی امتحان تو کندحصن تو نهنگ جان‌ستان تو کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 107

معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 140

امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 141

در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید

Xaqani Şirvani1 dəq