Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəlbimin dərdinə dəva ediniz,Məni o dilbərə fəda ediniz!
Rübai 129Kimin ibadətdə yoxsa qüsuru,Parlayar üzündə səadət nuru.
Rübai 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Rübai 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Rübai 179Ey fələk, vurmuşsan qəlbimə nəştər,Ey şənlik badəsin qıran hiyləgər.
Rübai 181Vüsalə pərdə çək gecə, ey qəmər!Ey fələk, pərdəmi yırtma, et həzər!
Rübai 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Rübai 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Rübai 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Rübai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Rübai 241O kaman qaşının divanəsiyəm,Hüsnünün odunun pərvanəsiyəm.
Rübai 250O zəncir zülfünü, gəl, arxana at,Mən dəli oluram, onu az oynat!
Rübai 258Dostuna söz verdin, əməl et hər an,Əhdini, əzizim, pozma heç zaman.
Rübai 261Tapanda ariflər yanında mənzil,Eşqin göməyilə həll olar müşkül,
Rübai 262در کوی تو خاطری ندیدم محزونزاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون
Rübai 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
Rübai 286دل هرچه کند عشق فزون آید از اوشد سوخته بوی صبر چون آید از او
Rübai 300Gördüm dostlarımı bir-bir dünyada,Yoxladım onlan kənddə, obada.
Rübai 304دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Rübai 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Rübai 332Xaçpərəst, ağbəniz yarın eşqilə,Danışdım Abxazda gürcücə belə:
Qitə 22سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست
Qitə 24خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات
Qitə 31خاقانیا ز دلسبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست
Qitə 32خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست
Qitə 43ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Qitə 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Qitə 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qitə 78خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست
Qitə 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت