Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دیده از کار جهان دربسته بهراه همت زین و آن دربسته به
Qitə 312Ata köçüb getsə bir gün dünyadan,Dudimana oğul sahib olacaq.
Qitə 316سر انگشت میرزد بیبیبر من انگشت میگزد بیبی
Qitə 318Olsaydı Fərhadın qeyrəti əgər,Qoymazdı Şirinə baxsın hər ötən.
Qitə 332Kinayə edib, söylədin, Xaqani,Şerlər yazırdı rəvan Ünsüri.
Qitə 356می تا خط جام آر به رنگ لب دلجویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی
Qitə 358خاقانی است بلبل عنقا سخن ولیعنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی
Qitə 360اِی ظُلْمِ تو، مُخَرِّبِ مُلْکِ یَزیدیانلاف اَز عَلْی مَزَن که یَزیدِ دوم تویی
Qitə 361İyirmi yaşdan azsa da sinnim, mənimtək bir cavan,Görməmiş doqquz fələk söz sənətində kamiran.
Tərkibbənd 4برقع زرنگار بندد صبحنقش رخسار یار بندد صبح
Qəzəl 10اری فیالنوم ما طالت نواهازمانا طاب عیشی فی هواها
Qəzəl 11جام می تا خط بغداد ده ای یار مراباز هم در خط بغداد فکن بار مرا
Qəzəl 21Qaçsan, fələk arxanca, bil, kaman çəkir,Dünya xarablaşır, hamı ondan aman çəkir.
Qəzəl 27Zəmanədə qalmamışdır vəfadan bir əlamət,Bu dünyada nə dost qalmış, nə dostlarda sədaqət.
Qəzəl 31Nə afət olmusan, ən xırda dərdin hicrandır,Nə dürrsən ki, onun az bahası bir candır!
Qəzəl 34Tellərini dağıtma, yarım, bizə ziyandır,Qəmgin-qəmgin oturma, dünya qopar, amandır!
Qəzəl 38Fitnə ayaq üstə ikən oturmaqda yox etibar,Məhəbbətin bayrağı da öz yerində tutmuş qərar.
Qəzəl 39آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست
Qəzəl 43Müşk səpir aləmə sübhün əli novbahar,Hər daşa zinət verir jalə ilə ruzigar.
Qəzəl 44Gör, haraya göndərirəm mən səni, ey badi-səhər,Get, o vəfa günəşinə tez yaxınlaş sən birtəhər.
Qəzəl 69خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Qəzəl 78Könüldə aşiyan etmiş xəyalın,Verib can, istərəm bəzmi-vüsalın.
Qəzəl 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Qəzəl 97عشق تو به گرد هر که برگردداز زلف تو بیقرارتر گردد
Qəzəl 117Tərifi gül camalın düşdükdə bu cahanə,Valehlərin sədası yüksəldi asimanə.
Qəzəl 125اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد
Qəzəl 132Nə gözəlsən, ruh açansan, lütfkarsan, ey nəsim!Kədərləri dağıdan bir nobaharsan, ey nəsim!
Qəzəl 138دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد
Qəzəl 142سخن با او به مویی درنگیردوفا از هیچ رویی درنگیرد
Qəzəl 151Hüsn rikabında, bax, şəmsü qəmər getmədə,Ləblərin ardınca da şəhdü şəkər getmədə.