Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənim könlüm müəllimdir, dizim üstü dəbistanı,O şagirdəm ki, öyrəndim sükut ilə əlifbanı.
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Qəsidə 165Ey, İsaya naib olan dodağı iki mərcan,Ey, atəşdən qüdrətilə abi-həyat yaradan!
Qəsidə 171Rüsvay etmərəm özümü bir daha, çörək!Öz ruhuma odu edərəm mən qida, çörək!
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəsidə 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Qəsidə 201Eşqi hər aşiq qəlbinə atəş salan, ey gülüzar!Yüz min könül bir qəmzənə can bəxş edib, ağuş açar.
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Qəsidə 217Reyin yaxşı adamından uzaq olsun qara gün,Reyin abu havasının başına kül tökülsün.
Rübai 3Ürəyim sənindir, quru canam mən,Mirvari səndədir, boş ümmanam mən.
Rübai 15Xaqani öpdükcə şirin ləbindən,Hərarət içində qovrulur bədən.
Rübai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rübai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rübai 30Xəyanət də oddur, diqqətlə baxsan,Xainlər qurtarmaz canını oddan.
Rübai 32Gənclik fələk kimi etməyir dövran,O necə dolansın od sönən zaman?
Rübai 38Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Rübai 39Şam ürək oduyla alışan zaman.Başı bədənini əritdi haman.
Rübai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rübai 59Ləbindən öpməyə məndə yox həvəs,Öpmüşdür onları axı başqa kəs.
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Rübai 70Canıma od vuran məhəbbət budur,Mənə qan udduran o afət budur.
Rübai 80O xumar gözlərin necədir, canan?Varmı badamında püstə kimi qan?
Rübai 82Yarım gəmidədir, əsir ruzigar,Gözlərim yaş töküb, dəniz yaradar.
Rübai 98خاقانی را که آسمان بستایدای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید
Rübai 103İşi kələk olan bir para adam,Şəriət qanunun dəyişər tamam.
Rübai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Rübai 130Dodağın qönçəsi ülkərə misal,Lalənin bağrıdır üzündəki xal.