Qəsidə 47

دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 48

منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 60

به فلک تخته در ندوخته‌اندچشم خورشید بر ندوخته‌اند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 61

دوش بر گردون رنگی دگر آمیخته‌اندشب و انجم چو دخان با شرر آمیخته‌اند

Xaqani Şirvani6 dəq
Qəsidə 77

صورت نمی‌بندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 82

مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوندبختیان را ز جرس صبح‌دم آوا شنوند

Xaqani Şirvani9 dəq
Qəsidə 91

شه اختران زان زر افشان نمایدکه اکسیر زرهای آبان نماید

Xaqani Şirvani6 dəq
Qəsidə 98

صبح‌گاهی سر خوناب جگر بگشاییدژالهٔ صبح‌دم از نرگسِ تر بگشایید

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 108

Gəldi səhər məst ikən, girdi qapımdan nigar,Sübhə gül ətri saçır, gözləri olmuş xumar.

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 113

Mavi rəngli bu yer üzündə bəşər,Kordu, ancaq gözətçilik eylər.

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 114

Bəh-bəh, ey bəxt, mehriban canan,Ey cəfalar çəkən, vəfalı olan.

Xaqani Şirvani11 dəq
Qəsidə 127

Şahın ədaləti beş növbə təblini çaldı,Təzadı boşladı dörd təb, birləşib qaldı.

Xaqani Şirvani6 dəq
Qəsidə 135

O pirimiz ki, sübhliqa Xızrdır adı,Hər sübh Xızr çeşməsidir ağzının dadı.

Xaqani Şirvani11 dəq
Qəsidə 144

Əbədiyyət aləminə yol saldığım üçün, mən,Baş əymərəm fani dünya sarayına qətiyyən.

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 156

قحط وفاست در بنهٔ آخر الزمانهان ای حکیم پردهٔ عزلت بساز هان

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 161

Yaydı bahar yelləri sur səsini hər yana,Xoş nəfəsindən onun gəldi təbiət cana.

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 164

Bir sehirkar şair mənəm cahanda,Sözlərimdə möcüz var hər zamanda.

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 175

Aləmin zatında şadlıqdan tapılmaz bir nişan,Adəm Övladı adamlıqdan uzaqdır, sən inan!

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 176

Hər səhər qalxar göyə ah ilə əfqanım mənim,Qərq olar qanda şəfəqtək çeşmi-giryanım mənim.

Xaqani Şirvani9 dəq
Qəsidə 186

Göç təblinin səsinə oyandım səhər-səhər,Keçdi gecə nə tez, deyə, yandım səhər-səhər.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 216

ماه به ماه می‌کند شاه فلک کدیوریعالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəsidə 219

جان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی

Xaqani Şirvani4 dəq
Rübai 26

کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 37

Vəfa axtarırdı bu yazıq ürək,Yolunu azmışdı, arardı kömək.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 48

خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست می‌باید شست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 49

Təzədən qövr etdi yenə göhnə qəm,Ürəyim bu dərdə tapmadı məlhəm.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 77

آن غصه که او تکیه‌گه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 97

خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 114

آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 118

Ey bəxti xoş olan, zəkası kamil,Bu dünya malına, gəl, olma mayil!

Xaqani Şirvani1 dəq