Gəl, yanıma gəl
O evdə könlünə dəysələr sənin,Bu evdə mən varam, gəl, yanıma gəl.Yolda ayağına bir daş dəyməsin,Mən sənə qıymaram, gəl, yanıma gəl.
Sənə də taleyin kəsilsə qənim,Demək, taleyimlə oxşardı mənim.Üzdə gülürəm ki, çoxdu düşmənimİçimdə ağlaram, gəl, yanıma gəl.
Özgənin yanında darıxdın, yetər,Tək təkin yanına gəlsə, sevinər.Sonra gecikərsən, dünyadı, dönər,Köçərəm qalmaram, gəl, yanıma gəl.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neriman-hesenzade-gel-yanima-gel
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
(Bəhri-təvil)Yetmiş il keçdi nə keçdi, o da bir işdi bizim əlimizə düşdü və nəhayət dolanıb təxti-Mixailə yetişdi, bu qaban oğlu qaban da yenidənqurma deyib xalqa girişdi və girişdi nə girişdi, zamanın çərxi dəyişdi.
Ey cəmalın gülsitani baği-minudur manaEy cəmalın gülsitani baği-minudur mana,Cənnəti-rizvan ki, derlər, ol səri-kudur mana.
HayıfDilimin əzbəri, könlüm imdadı,Yad olan dilimdən Quranım hayıf!
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;