Payız
Deyirəm, saralıb solduqca bağlar,niyə qan qaynayıb-qarışmayır heç?Dünən ağaclara bəzək yarpaqlarindi budaqlara yaraşmayır heç.
Buludlu, çiskinli açılır səhər,Günəş şüasını yeridə bilmir.Sular buz bağlayır, –salxım söyüdləryuyub saçlarını quruda bilmir.
Kimsə xəbər verir: qar yağacaq, qar...yozur dekabrın havalarını.Bir az kip bağlayır bizim qonşulareyvana açılan qapılarını.
İstisi getdikcə candan baharın,isti paltarını geyir camaat.Nəinki özünü,gözəl qızlarınpalto yaşını da dəyişir, heyhat!
Hava, görürsən ki, xeyli sərindir,başqadır ürəyin əhvalı indi.Qocalar sahildən azalır bir-birgənclər iki-iki çoxalır indi.
Gecələr parlayır sular – gümüşü,işıq səpələnir şəhərə kimi.Bakıda dənizlə Ayın görüşüuzanır axşamdan səhərə kimi.
Hər rəng min ürəyə, min qəlbə sirdaş,hər fəsil ən gözəl bir duyğu kimi.Hər şey öz vaxtında dəyişəydi kaş,hər şey... təbiətdə olduğu kimi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neriman-hesenzade-payiz
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
...müğənni restoranda pişiyinə ad günü keçirirdi*Qəzetlərdən*
Hacının qızıGörkəmli filosof, professor Camal Mustafayev kübar qadın Sara xanıma universitetdən aldığı maaşdan yardım əli uzatmış, bunun üstündə təqib edilmişdir.*Müəllif*
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.
VarÇıxmaz, çıxa bilməz də bu adət başımızdan.*M.Ə.Sabir*
Başqa şairlərin şeirləri
Gözəl olan verir üzünə bəzək,Gözü nərgis şümşad ayağı gərək,
EləsinBir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.
AğlaramFikr eylərəm, didəm dolur yaş ilən,Mən olmuşam bəxti qarə ağlaram,
Taxtkahi-CəmBir qəm sarayı möhnət imiş taxtkahi-Cəm.Həp əski uyqusunda durur kişvəri-Əcəm.