Qəmi-hicrində bimarəm mən, ey dost!Zəlilu acizu zarəm mən, ey dost!

Gecə-gündüz cəkıb rəncilə zəhmət,Gözümdə uyqu yox, bidarəm, ey dost!

Cəhanın əhlinə cox-cox əzizəm,Hüzurunda necun bəs xarəm, ey dost!

Sənin eşqində, ey şuxi-dilaram,Fəğanu ahilə xunbarəm, ey dost!

Qalıb Mənsur tək dari-sitəmdə,Həyatımdan belə bizarəm, ey dost!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Olubdur bülbüli-şuridə Nəvvab,Giriftari-qəmi-didarəm, ey dost!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri