Sabirə
El üçün ağlayanGözündən olar, –Dedi atalar.Xeyr, möhtərəm atalar,Ağır-ağır dövranlarınDərdini çəkən,Yazıq doğma bacıları –Fatma, TükəzbanlarınDərdini çəkən,Ehtişamı millətiTalan olanınGününə ağlayan,ÜrəyiniVətənin yaraları ilə dağlayan,Əsarət, nadanlıq, cəhalətZəncirlərini qırmağa çağıranMəktəb, maarif, mədəniyyət, –Deyə bar-bar bağıranSənətkar gözündən olmadı.Gözlərinin nuru onunŞölə çəkdiMəzlum Şərq ellərinə.Gözlərinin yaşı onunİnci kimi səpələndiYazıq vətən torpağınınVaxtsız solan güllərinə.Yanan bir ürəyinŞöləsindən işıqlandı vətən.Onun yanıqlı naləsindənOyandı Vətən,Oyandı Vətən.
Ona atılan,Qalaq-qalaq yığılanTənə daşlarındanƏbədi heykəl yarandı.Vətənin azadlıq bayrağıylaParladı onunArzusu, andı.İndi çöllər lalə daşqınıdır,Çəmənlər lalədən yanır,
Azadlığın şövqü iləElə bil alışıb vətən yanır.El üçün ağlayanGözündən olmur, atalar.Canlı göz yaşlarıyla,Suvarılan çiçəklərVətən torpağındaHeç zaman solmur, atalar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nigar-refibeyli-sabire
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Vətən
Oxu, bülbülüm, oxu,Yazdır, səhər çağıdır.
Müxtəlif parçalarTutdum orucu irəmazanda,Qaldı iki gözlərim qazanda,
Dostlardan birinə mədəniyyətin yayılması haqqında yazılmış şerGəzər baği-məarifdən xəbərsizlər ulaqlar tək,Odur ki, nəqli-daniş payimal olmuş alaxlar tək.
Ey könülTa keçəl-küçəllər oldu imdi yarın, ey könül!Qarə oldu yar əlində ruzigarın, ey könül!