Sirlər xəzinəsi, fəsil 44
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
پیری عالم نگر و تنگیاشتا نفریبی به جوان رنگیاش
بر کف این پیر که برنا وَشَستدسته گلی مینگری، و آتشست
چشمه سراب است فریبش مخوَرقبله صلیب است نمازش مَبَر
زین همه گل بر سر خاری نهایگر همه مستند تو باری نهای
چون ببری زآنچه طمع کردهایآن بری از خانه که آوردهای
چون بُنِه در بحر قیامت برندبیدِرَمان جان به سلامت برند
خواه بِنِه مایه و خواهی ببازکهآنچه دهند از تو ستانند باز
خانهٔ داد و ستد است این جهانکاین بدهد حالی و بستاند آن
گرچه یکی کرم بریشمگرستباز یکی کرم بریشمخُوَرست
شمع کن این زرد گل جعفریتا چو چراغ از گل خود برخوری
تن بشکن نُه دَرییی گو مباشزر بفکن شش سرییی گو مباش
پای کرم بر سر زر نِه، نَه دستتات نخوانند چو گل زرپرست
زر که بر او سکهٔ مقصود نیستآن زر و زرنیخ به نسبت یکی است
دوستی زر چو به سان زر استدر دم طاووس همان پیکر است
سکهٔ زر چون که به آهن برندپادشهان بیشتر آهنگرند
ساخت ازو همت قارون کلاهاز سر آن رخنه فروشد به چاه
بارِ تو شُد تاش سر تست جایبارگیات شد چو نهی زیر پای
دادن زر گر همه جان دادن استناسِتَدَن بهتر از آن دادن است
در سِتَدَن حرص جهانت دهددر شدن آسایش جانت دهد
آنکه ستانی و بیفشانیاشبهتر از آن نیست که نستانیاش
زر چو نهی روغن صفراگر استچون بخوری میوهٔ صفرابر است
زر که ز مشرق به در افشاندهاندبیخبران مغربیاش خواندهاند
مغرب و آن قوم سخا دشمنندمشرق و اهلش به سخا روشنند
هرچه دهد مشرقی صبح باممغربی شام ستاند به وام
والی جان همه کانها زرستنایب دست همه مرغان پرست
آن زر رومی که به سنگ دمشقراست برآید به ترازوی عشق
گرچه فروزنده و زیبنده استخاک برو کن که فریبنده است
کیست که این دزد کلاهش نبُرد؟وآفت این غول ز راهش نبرد؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-sirler-xezinesi-44
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Leylinin məktubunun Məcnuna yetişməsiParladı aləmə günəşin üzü,
Leyli və Məcnun, fəsil 36Məktub başlanmışdı böyük allahlaMisilsiz, əvəzsiz o padişahla.
Leyli və Məcnun, fəsil 37Məcnunun dayısı Səlim Amirinin Məcnunu görməyə gəlməsiBəli, söz sərrafı o vaxtdan bəri
Leyli və Məcnun, fəsil 38Ana öz oğluna boylandı bir az,Elə bil qəlbini doğradı almaz.
Başqa şairlərin şeirləri
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.
Çalınmamış toylarım var...Mən istərəm o dağlarda keçməyə,Kaş yarıda qalmayaydı bu yollar.
GörümBu yağışa dayanırmı dəmir, daş, görüm,Qalaydı xeyrin, ilahi, qapında kaş görüm!
SamovarBir şux sənəm tərfəcə dilbərdi samovar,Bir qədi səhi sərvi-sənubərdi samovar,