Eşşəyi Məmmədhəsənin
Sən gələn gündən ölüb eşşəyi Məmmədhəsənin,Qalmayıb sən demə heç bir şeyi Məmmədhəsənin.
Bu çətin ömrünü eşşəklə sürürmüş yazıq,Deyəsən bitdi ömür sürməyi Məmmədhəsənin.
Deyirəm yengiyə bir tövr ilə sağ çıxsa da o,Məncə səs verməyə qalmaz heyi Məmmədhəsənin.
Millətin beynini dondurmağa mahirmiş urus,Yetmiş ildir ki, açılmır keyi Məmmədhəsənin.
Can gedib, cismini tapşırmağa da torpaq yox,Kimə lazım yox əgər heç nəyi Məmmədhəsənin.
Ahu-fəryadı neyin naləsi mislində idi,Ürəyi partladı, susdu neyi Məmmədhəsənin.
Olacaq yar xuda bizlərə, Pünhan, çaxacaq,Xudayarın başına şimşəyi Məmmədhəsənin.
20 iyul, 2002
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/punhan-esseyi-memmedhesenin
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bu sinəm dağına əl dəymə Vətən dağıdı bu,Bu dağın lalələrin əzmə şəhid bağıdı bu.
Atdan özünçünYa düz yola keç ömrü boyu qatdan özünçün,Ya əyrini seç, dəhridə rahatdan özünçün.
Girsən onun vedrəsinəBir əsər yazdı fələk qoydu həyat səhnəsinə,Bizi ifaçı yaratdı, onun hər pərdəsinə.
Pünhanı şişirdirlərBöhtanlara qatmaqçün, nöqsanı şişirdirlər,Zindanlara atmaqçün, böhtanı şişirdirlər.
Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq
Valinin çeşmi-çırağı, vəh nə türfə can imiş,Külli-Gürcüstanın üstə sayeyi-sübhan imiş,
Deyə bilmərəm…Məni də belə yaratdın, tanrım,Dözümlü, kövrək, sakit, sadədil…
Qərib RəhmanQarmonunda dərdimizi çalırsanYanır oda dinləyən də, çalan da.
Qəzəl: Xudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar etXudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar et,Mənim tək yar yanında, xudavənda, onu xar et