Atasız-atalı qız
Telefon səsləndi hıçqırtı ilə:“Keçindi güvənci obanın, elin,Kimin gücü çatıb əcəl-qatilə,Qızını təcili gətirin, gəlin...”
Bu xəbər amansız, bu xəbər yaman,Dammışdı əzəldən ürəyimizə.Qızı “beş” almışdı son imtahandan,Sevinci bölməyə gəlmişdi bizə.
Elə fərəhliydi, elə şəndi ki,Durub süzəcəkdi yazıq az qala.Dedi evimizə zəng edim indiBəlkə atam bilə, dərdi azala...
Danışıb güldük də – qoşulduq ona,O yerə qoymadıq heç özümüzü.Qoymadıq yanaşsın o, telefona,“Hazırlaş, gedirik, – dedik, dan üzü.
Narahat etməyə dəyməz bu vaxtı,Tezdən çıxacağıq, bizdə gecələ...”.Məmnun baxışlarla sevindi, yatdı,Axdı gözümüzdən yaş gilə-gilə.
Cəhənnəm oduymuş yalan dil-ağız –Qovrulduq sübhədək, əzab, qəm yedik.İllərlə atasız qalacaq o qız,Bir gün də atalı yaşasın dedik...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/qasim-qasimzade-atasiz-atali-qiz
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ölməzdən əvvəl öldülərHaqq yolunun aşiqləri
İranlılarŞurə gəlib şad olun, iranlılar!Qüssədən azad olun, iranlılar!
Sanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamışSanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamış,Gözlərin tək nərgisi-məstanə olmuş, olmamış.
چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست